Nebula Courtyard'da odak için gece geç saat trance groove'ları

Parlayan bir nebula altında synth'lerden bir avlu

Bir istasyonun kenarında, gökyüzüne açık, bir nebulanın taş döşemeyi aydınlatacak kadar alçakta asılı olduğu taş bir avlu düşün. Bu saatin kurduğu oda bu. Pad'ler gaz bulutları gibi geniş yayılıyor, bir bas çizgisi duvarlar boyunca dolaşıyor, bir davul makinesi de kimsenin bakmasına gerek olmayan bir saatin sabrıyla zamanı tutuyor. Ruh halleri enerjik, uzaysı ve sessizce mutlu; gece yarısından sonra yorgun bir zihni dik tutan türden bir yükseliş.

Ses temiz ve önde. Merkezde sıkı, yuvarlanan bir alt uçla tech trance duruyor, progressive kavisler ise düşüşlere çarpmak yerine aralarındaki alanı açıyor. Klavye figürleri synth lead'lerine karşılık veriyor, birkaç parçada da piyano ve gitar spot ışığı olarak değil sıcak bir renk olarak beliriyor. Her şey enstrümantal, böylece melodi bir tür tırabzana dönüşüyor: orada, güvenilir, hiç cevap istemeyen.

İlk nabızdan antik salona

Pale Sunrise 136 BPM'de ay ışıklı bir hava ve göğsünde hissettiğin bir nabızla açılıyor. Undersea Lean ve Neon Dome tempoyu 133'e indirip çerçeveyi genişletiyor, Harvest Moon da kırağının içine piyano ve gitar getiriyor. Endless Night ve Alien Sunset dışarı doğru itiyor; ikincisi geniş, havadar bir lead'le yeniden 136'ya tırmanıyor, ardından Midnight Sand bir gelgit salınışına yerleşiyor.

Orta bölüm ısınıyor. Molten Drive, Sunlit Canopy ve Library Flame 136'da F minöre kilitleniyor; başını eğip çalışmak için kurulmuş bir dizi tech trance. Golden Oasis ve Dance Floor daha parlak majör tonlarda psy tadına eğiliyor, Toward Horizon düzenli bir nefes için 130'a iniyor, Neon Grids de 125'te progressive house'a geçiyor; ardından Ancient Hall yakında kalan klavye çizgileriyle G minörde kapıyı kapatıyor.

Geç saat masaları, uzun kodlar ve gece sürüşleri için

Bu geç vardiyaya ait: inatçı bir hataya gömülmüş geliştiriciye, şafakta teslim tarihi olan öğrenciye, şehir sessizleşirken bir revizyon daha zorlayan tasarımcıya. Şarkı sözü olmadan ivme isteyen uzun gece sürüşlerine ve tek başına antrenmanlara da uyuyor. Tempo enerjiyi yüksek tutacak kadar yüksek ve zihnin tek bir işe yerleşip orada kalabileceği kadar düzenli kalıyor.

Nebula Courtyard'ı karanlık bir binada ışığı yanan bir kapı gibi düşün; odak dağılmaya başladığında geri dönülecek bir yer. Dr.DIO onu tek, kesintisiz bir eser olarak miksledi; böylece konsantrasyonu bozacak boşluk da, atla düğmesine uzanmak için bir sebep de yok. Kapanış akorlarına gelindiğinde iş başladığından daha hafif hissettirmeli. Sıcak bir şey koy, ekranı biraz kıs ve gece çalışmaya hazır olduğunda play'e bas.

Buna benzer başka saatler: Late Night derlemeleri, Tech Trance parçaları, Trance parçaları, Dr.DIO Radio.