Krater kenarında progressive trance: gece kod yazmak için Crater Ember

Buradaki motor davul makinesi; net ve mekanik, hem hassas hem canlı hissettiren bir nabız seriyor. Üstünde synthesizer katmanları, en azından zihnin gözünde, derin kırmızılar ve turuncularla parlıyor; ısı titreşimi gibi yükselip alçalıyor. Altında bir bas hattı sabırlı bir ısrarla yuvarlanıyor ve her şeye bir derinlik hissi veriyor, sanki ses yerin içinden yükseliyormuş gibi.

Klavye akorları miksin fazla ağır hissettirmesini engelleyen daha parlak, havadar bir katman ekliyor ve önemli anlarda bir piyano birkaç ışıldayan notayla beliriyor; köz parladığında saçılan kıvılcımlar. C minör müziğe ciddi, hafifçe gizemli tonunu veriyor, yine de melodiler karanlık değil rüya gibi olana yaslanıyor. Aynı anda hem uçsuz bucaksız hem yakın geliyor. Bu denge eserin sessiz imzası.

Crater Ember acele etmiyor; bu da sabrı ödüllendiren bir türe uyuyor. Açılış ölçüleri yalın, neredeyse soğuk, sonra davul makinesi yerleşiyor ve katman katman alanı ısıtmaya başlıyor: bir pad, atan bir arpej, yükselen bir lead. Her bölüm tempoyu yükseltmeden sıcaklık ekliyor; böylece ivme kenara doğru yavaş bir tırmanış gibi hissettiriyor. Işıltının büyüdüğünü adını koyamadan sezmeye başlıyorsun.

Breakdown serinleten bir nefes gibi geliyor; ritim kenara çekilirken synth'ler kendi başlarına asılı kalıyor. Ritim döndüğünde daha fazla ağırlığı var ve ana melodi daha yükseğe tırmanıyor; ikinci yarıya sert bir drop yerine nazik bir yükseliş veriyor. Son bölüm o enerjiyi gevşemeden önce sabit tutuyor ve son notadan sonra kulaklarda belli belirsiz bir ışıltı bırakıyor.

Bu, ofis boşken ve kodun özen istediği klavye başındaki uzun seanslar için bir parça. Açık arazide gece sürüşlerine, yüksek bir yerden yıldız izlemeye ya da ışıklar kısıkken bir koşu bandında istikrarlı bir koşuya da uyuyor. Trance'in hipnotik yanını seven herkes onun odağı talep etmeden tuttuğunu görecek. Çorak bilim kurgu dünyalarını keşfeden oyuncular da onu doğal bir yol arkadaşı bulabilir.

Crater Ember şu derlemede yaşıyor: Statue Hall derlemesi, alt başlığı: Gece Kod Yazarken Deep Trance, konsantrasyonu yavaş bir ritüel gibi ele alan bir Dr.DIO seti. Burada soğuk bir odada sıcak bir ışığın rolünü üstleniyor. İstikrarlı sıcaklığı kalan saatleri daha kısa hissettiriyor. Saat gece yarısını geçtiyse ve iş henüz bitmediyse play'e bas, kenardan eğil ve ışıltıyı izle.