Rüya gibi uzay kodlaması Dr.DIO'dan Under Ribs'te progressive breaks kazanıyor

İlk fark ettiğin şey davul programlaması. Her vuruşta sabit bir kick yerine ritim tökezleyip kendini topluyor ve groove'a huzursuz, insani bir salınım veriyor. Onun altında bas uzun, yuvarlak darbelerle yuvarlanıyor; kulaklarınla olduğu kadar kaburgalarınla da hissediyorsun. Synthesizer'lar yukarıdaki alanı yumuşak ataklı, uzun kuyruklu serin mavilerle ve morlarla boyuyor, böylece bütün miks ağırlıksız süzülüyormuş gibi hissettiriyor.

Piyano sessiz bir kontrpuan olarak giriyor; kozmik pusa insani bir merkez veren bir avuç minör akor. Elektro gitar riff için değil renk için kullanılıyor: çınlayan bir cümle, bir delay lekesi, ışığı yakalayacak kadar bükülmüş bir nota. G minör havayı serin ve biraz hüzünlü tutuyor; geride bıraktığın bir gezegene dönüp bakmanın sesi. Her parti diğerlerine yer bırakıyor ve onun hayal kurmasını sağlayan şey de bu açıklık.

Düzenleme sabırla açılıyor. Filtreli davullar ve bir tutam basla açılıyor, sonra ses alanı ardına kadar açık hissettirene kadar synth katmanlarını birer birer ekliyor. 130 BPM'de tempo dans pistiyle masa arasındaki tatlı noktada duruyor; enerji verecek kadar hızlı, eşliğinde yazı yazacak kadar sabit. Her yeni öğe bir cümle sınırında geliyor, böylece kuruluş zorlanmış değil kaçınılmaz hissettiriyor.

Ortalarda ritim kısa bir süre çekiliyor ve karanlıkta asılı pad'leri, piyanoyu ve tek bir gitar figürünü bırakıyor. Sonra breaks daha fazla ağırlıkla dönüyor; bas hareketini ikiliyor ve synth'ler filtrelerini açıyor. Bu bırakış bütün parçanın ödülü ve konsantrasyonun genelde dağılmaya başladığı bir anda iniyor. Son dakika kademeli olarak gevşiyor ve seni sarsmadan sessizliğe geri teslim ediyor.

Under Ribs geç saat ekranları ve uzun problemler için yapılmış. Hata ayıklarken, kodu yeniden düzenlerken ya da herkes eve gittikten sonra bir beyaz tahtaya mimari çizerken çal. Boş yollarda gece sürüşlerine, sabit bir itişe ihtiyaç duyan bir spor salonu seansına ya da sadece kulaklıkla uzanıp tavanın bir yıldız alanına dönüşmesini izlemeye de uyuyor. Enstrümantal olduğu için kafandaki kelimelerle hiç yarışmıyor.

Under Ribs'i şurada bulursun: Statue Hall, alt başlığı Gece Kod Yazarken Deep Trance olan Dr.DIO derlemesi. Orada çoğunlukla hipnotik çizgiler üzerine kurulmuş bir sete kırık ritimli bir kenar katıyor; uzun bir seansın birbirine karışmasını engelleyen bir yürüyüş değişikliği. Ofis sessiz ve imleç yanıp sönerken play'e bas ve nabzın kaburgalarının altına yerleşmesine izin ver. Seni dikleşip devam etmeye dürten parça bu.